Rustam O Dani
Poet: Rustam Khan Rustam (Charno Lal)
ای مشرقو وݰکیار ای مغربو وݰکیار اوݰک گان گویان ہردی جہل کویان قالب تھان دویان مہ اوچے تہ محبت نسی نو نِسیتائے نصیب جہل کوری موژتو کھانج بویان تو میان ثریا، تو یونوس تہ کیڑئے الونیان کیہ ناموس تہ بلاور اشرو ڈیل دیاو موخو گونیان چھوئے انوس وفادار رویانتے روئے ارزو کونیان بے وفا رویانتے ہزار تھو کونیان ایغو خوش دراک روئے جدائیو انوس چارہ کوئی نو ݯوکی لئے اشرو کونیان تو صفت گلزار، توحورانان موژار تہ اویل پوشیکہ دلِ من پریشان، صد افسوس تہ دون درِ مکنون لہ فیروز تان رحمو نطرین ای خپ لو مہ وݰکی، ہفت اقلیمو سورا شہنشاہ مہ کورے بیک روز دوست جانان چینیئا بنفشو شربت لکھی شیر مہ کونہ پیئک نِکی ریم تہ گدیریو ہردی ترازوو میزان گان کوریکو ڑینگور تھیئک نِکی ریم ملامتو کانو کمبوخ بو بونی کمبوخ بو کہ ہونی، تیتان درینو بوئے بخت پولیرو کمبخت متے رینو بوئے تہ اسکیم سرایہ کہ مہمان بیسام تو سلطان سرایو اوا مور جلاد واو غش کورویان مہ ݱانگ تھینیو سوم کوݯھو ہون گنی الار تہ رتھینیو سوم تو میان ثریا تہ نامیئن نو بوئے ملامتو دنیا گیتی تان نہ پشیم کوس ویݰیئن نو بوئے ماہی خشک بے آب، سے دریاہوت کہ ہائے مہ مثال بیسیر مہ جم روئے مہ نسہ ای دربت نیشی تان شیرین الفاظین ای کہ لو مہ سوم دوئے پھت بسو مہ عمر ہزار سال بیسیر